In de afgelopen jaren heb ik veel Russen als Bezroechin leren kennen: fatsoenlijke mensen die niet bang zijn om te zeggen wat ze denken, die voor hun rechten opkomen, die toegewijd zijn aan hun vak, die van hun land houden ondanks al zijn tekortkomingen, die niet emigreren omdat ze niet zonder hun vertrouwde wereldje kunnen en hopen een bijdrage te kunnen leveren aan de modernisering van hun land. Zij zijn de helden van deze tijd.
Democraat Jeltsin
Vladilen beleefde de Grote Terreur van de jaren dertig, de Tweede Wereldoorlog, Stalins dood, de korte politieke en culturele liberalisering onder Nikita Chroesjtsjov, de stagnatie onder Leonid Brezjnev en het oplevend antisemitisme, waarvan hij als Jood de gevolgen zelf ondervond. En dan is er nog de chaos na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie onder Michail Gorbatsjov in 1991, die veel Russen in de afgrond van de echte armoede stortten. “Maar ik ben een groot fan van Boris Jeltsin”, zegt hij met olijke blik. “Wat ze nu ook van hem mogen zeggen, hij was de eerste echte democraat in ons land.”
Ondanks de genadeloze realiteit van de geschiedenis is Vladilen altijd in een betere toekomst blijven geloven. “Wees blij dat de dagen straks weer langer worden”, zegt hij troostend als iemand klaagt over de grauwe lucht. “Daardoor hebben we weer meer tijd om te werken of op de datsja te klussen.”
Lees het hele bericht op One11.nl
Mooie mensen zijn er toch...
BeantwoordenVerwijderen